TT Diaries: Helen

TT Diaries: Helen

แหม ถ้าจะให้พูดถึง อินเดียแล้วละก็ เฮก็ต้องพูดถึงตอนนั้นที่ไปขับน้องลำซิ่งใน The rickshaw run  หน่ะสิ นึกถึงแล้วก็ยังคิดว่าตอนนั้นบ้าปะวะ!!

B004536-R3-34-1.JPG

บอกก่อนเลยว่าอินเดียไม่เคยอยู่ในหัว แต่ไหงกลับเป็นประเทศแรกที่ได้ไป แต่ก็ตื่นเต้นนะ เพิ่งจะได้เคยออกนอกประเทศครั้งแรก แถมอินเดียก็นับเป็นประเทศที่ยิ่งใหญ่อลังการมากที่สุดแห่งหนึ่ง เรียกได้ว่า เมืองเมืองหนึ่งเป็นประเทศเสียมากกว่า หลังจากที่ได้ไปผจญภัยที่อินเดียก็ได้มุมมองใหม่ๆกลับมา เรามองอินเดียเปลี่ยนไปเลยนะ อินเดียไม่ได้แย่อย่างที่ใครเค้าว่าไว้ อาจเป็นเพราะเมืองที่ไปนั้นคงเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่ด้วยสภาพการเป็นอยู่ และ การใช้ชีวิตของคนที่นั้น ก็คล้ายๆบ้านเรา แล้วผู้คนที่นั้นก็น่ารักมากๆ ใจดี ตื่นเต้นทุกครั้งที่เจอพวกเรา และยินดีจะช่วยเหลือ ทุกครั้งที่พวกเราถาม แต่ที่ไม่เหมือนเลยคือ เสียงแตรอันอลังการของอินเดีย จะบีบแข่งกันไปถึงไหน 55555 รถเยอะบีบหนัก แต่ก็ไม่เคยเห็นรถชนกันนะ เหมือนเค้ามีกฏอะไรซักอย่างที่ไม่พูดกันแต่ทุกคนเข้าใจผ่านเสียงแตร ก็ตลกดี

B004536-R1-14-22A.JPG

ส่วนตัวคิดว่า อินเดียเป็นประเทศที่สวยและน่าค้นหา น่าไปเที่ยว อาหารการกินก็ไม่ได้ลำบาก หรือ สกปรก อะไรขนาดนั้น แต่ถ้าไปแถบๆพาราณสี อารมณ์ตามรอยพระพุทธเจ้าอะไรแบบนี้ก็คงจะลำบากน่าดู

จะดีใจก็ดีใจที่ได้ไปเยือนประเทศอินเดียแบบมหาโหด กับตุ๊กๆ ในระยะทาง 3283 กิโลเมตร!!!!! แต่เราโชคดีที่พี่ๆอีกสองคนน่ารัก ไม่เคยคิดว่าจะได้มาทำอะไรแบบนี้จริงๆ ต้องขอบคุณพี่บอมที่ชวนมาทำอะไรบ้าๆ และตลอดระยะเวลาเพียงแค่สองอาทิตย์มันทำให้พวกเราเรียนรู้กันมากขึ้น ได้เข้าใจกันมากขึ้น และเรียนรู้ที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ว่าง่ายๆคือ ทริปหน้าคงสบายแล้วหล่ะ ตอนนี้เรารู้แล้วว่าต้องทำยังไงต้องช่วยเหลือดูแลกันยังไง เพื่อนเดินทางสำคัญมากนะ จะบอกให้ ไม่คิดว่า สามคนสามบุคลิคจะมาปล่อยผีบ้าผีบอกันได้แบบนี้ พี่บอมก็เหมือนเป็นคุณแม่ของพวกเรา คอยดูแลเรื่องอาหารการกิน ที่พัก ดูแลเส้นทาง ทุกอย่าง ส่วนพี่อายเหมือนพี่สาวสุดชิคของหนู ตากล้องสุดเฟี้ยวฟ้าว คอยดูแลเรื่องกล้องและการถ่ายทำระหว่างทริปและสร้างสีสันให้พวกเราตลอดเวลา ถ้าขาดคนใดคนนึงไป ทริปนี้คงไม่สนุก และมันอาจจะพังได้ตั้งแต่วันแรกด้วยซ้ำ เพราะฉนั้นเฮต้องขอบคุณพี่ๆทั้งสองที่คอยพยุงกันไปถึงเส้นชัยจนสำเร็จจนได้

ไม่ว่าจะเจอเรื่องแย่ๆระหว่างทาง หรือ อะไรก็ตาม เราไม่เคยทิ้งกัน และให้กำลังใจกันเสมอ ประทับใจในตัวพี่ๆทั้งสองคนมาก พี่ๆทั้งสองเค้าเป็นคนจริง แบบว่าตรงไปตรงมา เลยทำให้พวกเราทุกคน อยู่ร่วมกันได้ พูดไปก็คิดถึงก็เขิลเบาๆ อิอิ

สรุปสั้นๆว่าไปอินเดียครั้งนี้ได้เห็นทุกอย่าง ซึมซับทุกระยะทาง และ ได้มิตรภาพดีๆกลับมามากมาย ทุกคนยิ้มแย่มทักมายให้กันเป็นเรื่องปกติ แค่รอยยิ้ม ก็ทำให้ทุกอย่างดีงาม เอาเป็นว่าต้องไปดูและเที่ยวด้วยตัวเอง ไปสัมผัสด้วยตัวเอง แล้วทุกคนจะมองอินเดียเปลี่ยนไปจริงๆ เพราะอินเดียมันไม่ได้แย่ และมันมีไรเจ๋งๆอีกเยอะ พูดแล้วก็ยังอยากกลับไปเที่ยวอีก เพราะมันใหญ่มาก อยากให้ไปสัมผัสมันด้วยตัวเอง แล้วคุณจะไม่ผิดหวังเลย สุดท้ายนี้อยากจะฝากไว้ว่า ที่ขาดไม่ได้ระหว่างเดินทาง คือ เพื่อนร่วมทางที่ดี